Cele
Po lekcji uczniowie potrafią
- wyjaśnić, czym różni się relacja pamięciowa od kroniki wydarzeń
- tworzyć pytania otwarte i pytania pogłębiające
- stosować zasady świadomej zgody, prawa do odmowy i bezpiecznego użycia nagrania
Moduł 03 · 45 minut
Jak usłyszeć czyjąś perspektywę i uszanować decyzje rozmówcy?
Wprowadzenie do odpowiedzialnej historii mówionej
Lekcja przygotowuje do ćwiczenia, nie do publikacji nagrania. Prawdziwy wywiad wymaga zgody, uzgodnionego celu i osobnej procedury projektu.
Cele
Kryteria sukcesu
Przygotuj
Pojęcia
Przed lekcją
Przykładowe odpowiedzi
Scenariusz prowadzącego
Każdy etap rozdziela działanie nauczyciela od działania uczniów. To pełny skrypt — notatki w prezentacji są jego skrótem.
Porównaj pytania: „Czy górnicy wtedy bali się władzy?” oraz „Jak Pan/Pani zapamiętał(a) atmosferę w miejscu pracy?”. Zapytaj, które daje rozmówcy więcej swobody i dlaczego.
Porównują brzmienie pytań i przewidują, jak każde z nich wpływa na możliwą odpowiedź.
Wyjaśnij: relacja jest cenna właśnie jako perspektywa, ale daty i fakty warto zestawiać z innymi źródłami. Skorzystaj z trzech zdań z karty pracy (zadanie 3d).
Rozdzielają trzy zdania z karty na: informację do sprawdzenia, wspomnienie i ocenę.
Omów cel, zgodę, możliwość odmowy, przerwę, zakres publikacji i bezpieczne przechowywanie. Podkreśl: zgoda na rozmowę nie zawsze oznacza zgodę na publikację.
Układają sześciopunktową checklistę przed nagraniem.
Podziel klasę na trójki: pytający, rozmówca, obserwator. Runda trwa 4 minuty: 3 minuty rozmowy o neutralnym wspomnieniu miejsca i 1 minuta informacji zwrotnej od obserwatora. Po rundzie zmiana ról — trzy rundy to 12 minut. Bez nagrywania.
Pytający zaczyna od zdania z karty i zadaje co najmniej jedno pytanie pogłębiające; obserwator zaznacza zachowania na liście kontrolnej. W parze listę wypełnia po rozmowie pytający.
Pokaż autorski przykład z karty pracy: pełną wypowiedź oraz skrót zachowujący sens i skrót, który go odwraca. Podkreśl, że przykład nie jest relacją prawdziwego świadka.
Rozpoznają bezpieczny skrót i zapisują, czego nie wolno usunąć, aby nie odwrócić znaczenia.
Zbierz po jednej zasadzie przed, w trakcie i po rozmowie.
Zapisują osobistą zasadę odpowiedzialnego słuchania.
Laboratorium materiału
Autorski przykład dydaktyczny. Nie jest wypowiedzią prawdziwego świadka ani zapisem przeprowadzonego wywiadu.
Pytanie „Czy górnicy wtedy bali się władzy?” sugeruje emocję i zbiorową odpowiedź. Pytanie otwarte zostawia rozmówcy przestrzeń na własny język i własne znaczenia.
Zamień pytanie na otwarte, nie zakładając odpowiedzi.
Dodaj pytanie pogłębiające, które nie ocenia.
Zapisz zdanie, którym przypomnisz o prawie do odmowy odpowiedzi.
Przeczytaj trzy zdania: „Park przy szkole otwarto w 2015 roku.” „Pamiętam, że wcześniej rosły tam wysokie drzewa.” „Teraz jest tam o wiele ładniej.” Które z nich trzeba sprawdzić w innym źródle? Gdzie byś to sprawdził(a)?
Klasy 7–8 · wsparcie
Szkoły ponadpodstawowe · pogłębienie
Ostatnie 3 minuty
Dostępność i bezpieczeństwo
Pakiet modułu 03
Wersja HTML jest pełną, dostępną wersją scenariusza. Pliki edytowalne możesz skrócić lub dopasować do klasy.
Weryfikacja
Fakty historyczne sprawdzono w materiałach instytucjonalnych. Opisy aktywności i pytania dydaktyczne są autorskim opracowaniem projektu. Nie używamy fikcyjnych wypowiedzi świadków.
definicja historii mówionej, współpraca i ciągła zgoda
przygotowanie, pytania otwarte, zgoda, zachowanie i dostęp
godność, prywatność, bezpieczeństwo i różnice władzy